New York

Zij rode pilaren woest en recht
barbaarse wemelstad
godszieke ontwoekering
evenredig halfslachtig met de maan
barstend als de zon

haar gloed overweldigt me
door de ruit van mijn kameraard
gestorven in haar armen

haar eleusische velden snachts
als er gemoord wordt
mijn slaap was kristalzoet

een veertje

Straatvechters komen op me af met knuppels

messen kapotgeslagen flessen

groen van kleur bij het rood in hun ogen

mijn vizier staat scherp

Tegendraads handvat wentelt in de berg

bestendigt de kern en vergrendelt

Klemvast, de raakvlakkenmachine keert zich tegen de ronde bol,

de teraardebestelling van een hemelbestormer.

Waar is de mist de mist die me parels deed zien

geen parelzweet of tranen

maar een fijnzilveren rag

Opengereten hartjeskussens bij het grof vuil

later vond ik nog in een halfgelezen boek

een veertje

Ikonoklastenes aan de rivier

Zij was een dierlijk fenomeen
haar blik een gevaarlijke gave
waar zij haar voeten plantte
gaf zich niets meer nadien

tot ik in oker hemelkleed
verkrampte onder mijn dekking
en me vroeg wie ben ik?
was zij mijn firmament

toen dan die wapperende vlag
mij stemde tot een valse zang
en bergafwaarts deed verdwalen
zag ik haar ogen breken.