Door een nauwe sleuf zie ik de wereld
stilstaan, behalve een wuivende tak
en heel soms een mens door een duister glas
en de kleur van de lucht die verschuift
De rest van de wereld moet ik voorstellen
kan ik voorstellen, het is me gegeven
en ik zie rendier, os en olifant,
op de prairie van groen glanzend gras
Ook zie ik steden rijzende torens
met toppen die reiken in al maar bardere lucht
met lichten die priemend dwars door de wolken
maar tollend vervaagd door sneeuwvlokken.
En ook een rivier met een vuurtje erlangs
en warmende handen bij flakkerende vlammen
vis sist, braadsel en de hitte van de kolen
ze gloeien, rood zo diep als de wereld
De boom wuift nog steeds, met dezelfde rust
het grijs van de lucht is wellicht ook blauw
mijn duistere glas verraad geen nuances
Toch verschijnt het en staart het me aan.
