niet in de ochtend

Ja wat heb ik gedroomd? Over een vis met graten, dat weet ik nog, daarvan werd ik wakker, daar wilde ik blijkbaar niet verder over dromen. Maar waar ging het verder over? ik voel me uitgerust, dus het moet een prettig geheel zijn geweest. Daar ga ik althans vanuit. Zo redeneert mijn logica. Logisch of niet. Een mens heeft zijn premisses, en daar gaat hij vanuit, en zolang niemand die premisses omverwerpt blijft hij dat doen, en ik beweer zelfs, ik zeg je, zelfs als iemand ze wel omverwerpt, zelfs dan nog gat hij er vanuit. Althans, de volgende dag weer. Zo leert het de politiek, alsmede het dagelijks leven. Alleen de mensen die echt op de prijzen letten, de koopjesjagers, zij die elke dag in het ochtendblad de aanbiedingen afspeuren, van hen kun je op aan, dat ze de waarheid najagen. Een van hen ben ik dus niet, ik zet ook geen wekker op vrije dagen, ik wordt wakker ergens richting het midden van de dag en zet dan de kachel aan, nu het winter is en er sneeuw ligt en de gracht voor de deur is dichtgevroren en ik elk moment hoop een bende schaatsende kinderen vooorbij te zien stuiven althans, en dan zet ik koffie of thee waaraan ik dan ga lurken onder het genot van een tekst om te bekritiseren - want dat doe ik graag. Soms heb ik al meteen honger ook, dan vormt zich een probleem, want ik heb het niet zo op bedenken wat ik wil eten. Dat is zo'n gedoe, ik ben niet van de keuze. Vooral niet als er geen keuzes voor de hand liggen, als ik creatief moet zijn, buiten mijn perken treden. Zeker niet als het om zoiets basaals als eten gaat, dat kan ik gewoon niet rijmen met creativiteit. Tenminste, niet in de ochtend.

de dood van Plato

Een man
een kar
een hanenkraai

een dag
een strand
een vuurballon

Rood zand en hete voeten
de raderen kraken onder de golfslag
Rotstekeningen, tegen in het wand
gestane schaduw

Plato! Inboorling!
de rots van je trots zit los en roetsj!
Maar zuiver zijn je zonden, en eeuwig je vergane glorie.

Waarom vraagt het draagvlak
Als het aas in de kaas-trap
naar aandacht?

Wat draagt het draagvlak
als het vraagt van zijn taak
het te benaderen?

Bloed vloeit door de aderen
daden roeien met riemen van vaderen
kinderen komen, ademen, waden
door de winter en smelten met hun hitte
de sneeuw op de eenzame kerstmis.

Ik zie sneeuw achter een gordijn dat dikker is dan mijn huid.

stormen komen, toorsten doven
ik blijf boven.