Geen zeker

Ik neem niet meer aan dat wat ik wil, al bereikt is. Ook niet als metafysische noodzakelijkheid. Want wat ik wil, dat definieert mij, en als mijn definitie al volmaakt is, als mijn definitie 'volmaakt' is, dan ben ik niet meer.

Klinkt logisch. Maar voor een ongeduldige geest is dit een heel moeilijk te accepteren houding ten opzichte van de wil.

'Geen zekerheid meer, juist liever onzekerheid'

De smaak van wat heilzaam voor me is. Shushi. Spaanse worst.

droomblik

Adelaar krast.
Mens houdt huis in het woud, slacht konijnen, maakt een ravage van het gewas.
De maan beschijnt een doorn in een struik, nat van dauw en oud, oud bloed
Tegen de wint in krijst een merel, die wil laten weten dat ze het er niet mee eens is.
Een man kruist het pad van een kind, en neemt het op zijn schouders. Samen lopen ze naar de poelier en kopen een kippetje. Een goed maal volgt. Dan: slaap aan het kampvuur. Het vuur gaat uit, de nacht treedt in, de dromen wervelen door het kindje. Het wordt wakker en roept om hulp. De man is weg.

De vlakte

De bus stoof door de vlakte. Rood stof steeg op uit de bruingeblakerde grond en schuurde langs de doffe, beschramde ramen. Het woestijnachtige landschap werd een met mijn gedachtegang. Wolken vormden zich uit het niets en dreven een eind mee met onze reis. De bus zat vol met figuren zoals ik - sujetten met onduidelijk bestemmingen en een slapende wil. Een wil die in coma was geraakt toen hij in zijn geheel geblokkeerd werd door een onverbiddelijke omstandigheid. Een wil die ooit zou ontwaken, maar nu, in zijn dromen, de wereld moest ondergaan zoals die buiten hem om bestond, en zijn gang ging. Een wil die moest leren, die moest integreren bij de werkelijkheid van oorzaak en gevolg, waar hij het liefste buiten stond, als soevereine oorzaak en gevolg van zichzelf.

Ik dwaalde met mijn gedachten op de wil, mijn wil en de wil van God - ik geloofde niet in God, maar diens wil vond ik een onweerstaanbare gedachte. Een almachtige wil, wat lag daarin niet aan mogelijkheden? De macht die je aan je zijde hebt als de oerkracht van het universum tot je beschikking staat - ik hield me nooit zo bezig met de liefde van God. Liefde en macht, twee volstrekt ongerelateerde onderwerpen.

Ik heb lang door die woestijn gereden, peinzend, mediterend, de blik op oneindig en mijn gedachten droog en verhit, zoekend naar macht, alle concepte van God die ik tegenkwam uitmelkend tot de laatste druppel, en dan weer verder naar de volgende. De volgende God, de volgende gedachte, de volgende kluif voor mijn machtslustige brein.

Need & Desire

According to one poster, desire is a derivative of need. This was disputed by another one.
My question to the second power would be; what is it that claims for desire a different essence than that of need? And the first one I would ask; is need a sufficiently powerful drive to sustain life?

Need. How can it be qualified? . Need = that which one cannot live without. Yes, but why does one need to live?
The second poster could answer: to fulfill desires. Need, then, becomes equal to desire. We need to fulfill our desires.

Sophistry... bah, I've not evolved much since I rejected absolutism.
But the question continues to puzzle me - the subject of this need is elusive.
One may say 'life', the other 'that is different for everyone'. A third might say 'power'.
That is interesting. Why do we need power? Someone might smile a grin, and quote Nietzsche:
"What is good? — All that heightens the feeling of power, the will to power, power itself in man.
What is happiness? — The feeling that power increases"

I would scratch my head and try to figure out if progress has been made with the search.
Good leads to happiness, through the will to power. Happiness is the feeling of increased power.

I'd want to ask the first poster how need plays into this. Do we need to be happy? If not, why do we pursue it? If so, how different is need from desire? What is more important, something that we need, or something we have desire for?

We need food. We have desire for sex. Without food, we die. Without sex, our race dies.

In this light desire appears more altruistic than need.
Do we not favor those with the greatest desire over those with the greatest needs?

If so, it is important for humans to have desire. We need desire. It is what makes our needs worth satisfying.

Pulp en Klei

Ik ben hier terug bij oude bruggen,ooit achter me afgebrand, nu weer in aanbouw. Ik kan met een touw naar de overkant, terug naar het verleden. Ik ben er 's nachts geweest, ik heb er aan de natte bladeren gevoeld, het hars geroken, de bast van een jonge boom gestreeld. De aarde was omgeploegd door hoeven en wielen, maar de regen had haar weer tot pulp gemaakt.

Voor het schemeren ging ik terug, en balancerdend op het touw keek ik uit over het ravijn. De lucht werd zichtbaar.