Wie A zegt moet ook B zeggen

Verpletter simpelweg het imago
ruineer het aan de kant
beschaam het.

Alliantie mijn aars
nee nog beter mijn laars
Klap! En toen was er, dus.

ruk in

Machtige vuistgreep
klemvast in mn romp
knarsend, scuimbekkend
jodelend erbij
alsof het niets is.

Warsige fluimen en roest
slot rot kut kop barst
zebra nat gele regencape
dat lullige torentje
met dat lullige poortje

Zoef ik zaf veng vang
verder pneeerw
zap dat was de brug
alweer ik ga goed
deze route ken ik.

Kruisridder

zomer:

Een doorgang, verstopt in het midden
Met een boom ervoor in het lichte raam
daar zit ze
haar lichaam is als lucht

op de traimrails wordt ingehakt het is zomer.

O het paleis, op de heilige dag
dat is er ook.

winter:

Hatsjie ze niest een boot rommelt
ik zoek in een blind raam.
een heilig zwaard aan mijn zij.

Wol mooi zoet
lief lopend naast mij
de spinzazie is maar tachtig cent!

nog één!

Het vliegtuig zakt in morgenwind
en een zeemeeuw schreeuwt
hier staan mensen, op barricades.

Kan ik niet verkroppen
wat ik ben?
De modder maakt uit klei een gnoom.

Toen er een gloeilamp
naast me lag dood als object
woedde er woede in Franse voorsteden.

Freud

Het oude en het nieuwe

duurt zich

redelijkheid vraagt en bedelt

knappende remmen

gestuurde onwil

brekende kapsones in bad

lopers op deuren van grotten

evenbeeld wit licht

graancirkel

tovenaarsbehandeling

schaarste op de wereldmarkt

roterende hemelrijken

blueband in de pan

het vlees is gaar

in dit knusse dorp

De ribbeltjes van het bleke zonnetje
dat nu, net, zo plots, even streelt
en me doet beseffen dat ik het toch
niet echt begrepen heb in mijn berusting.

Dit watertje dus, deze bootjes hier voor me
al zo knus en de blaadjes geel
dure auto, dat wel, hier voor de deur
van het huis waar ik woon en ontbijt.

Oh kijk een ganzenpaar, zo wit!
en dan die bank daar op die boot
waaorp niemand ooit zit want kom op
hij is natuurlijk altijd nat met dit weer.

Maar toch die goede intenties
en dat warme gevoel in die kraag
van die vrouw die daar zo parmantig
haar rug recht op de fiets zoef voorbij

Ik hoor een heesgeraspte stem roepen
de buurtgek, de pool die de arbeid
verricht die onooglijk is en draagt
wat er allemaal aan humeuren voorbijschuift

in dit knusse dorp.