in dit knusse dorp

De ribbeltjes van het bleke zonnetje
dat nu, net, zo plots, even streelt
en me doet beseffen dat ik het toch
niet echt begrepen heb in mijn berusting.

Dit watertje dus, deze bootjes hier voor me
al zo knus en de blaadjes geel
dure auto, dat wel, hier voor de deur
van het huis waar ik woon en ontbijt.

Oh kijk een ganzenpaar, zo wit!
en dan die bank daar op die boot
waaorp niemand ooit zit want kom op
hij is natuurlijk altijd nat met dit weer.

Maar toch die goede intenties
en dat warme gevoel in die kraag
van die vrouw die daar zo parmantig
haar rug recht op de fiets zoef voorbij

Ik hoor een heesgeraspte stem roepen
de buurtgek, de pool die de arbeid
verricht die onooglijk is en draagt
wat er allemaal aan humeuren voorbijschuift

in dit knusse dorp.