makreelbaars

De radeloze heerscharen op het omniversium toonden hun oerdrift aan de godinnen die stonden toe te kijken bij het biljart. De schemerlamp maaktde een roerend schijnselsfeertje en de whiskey vloeide rijkelijk. De bar was afgeladen met ploerten, wandaders en koalaberen, zoals elke vrijdagavond, als de discotheek aan de overkant ladies night had. Jongens, wat was het gezellig, reuze. In alle maten en soorten kwamen de hapjes voorbij, zalm, noem maar op, baars, eindeloos was de lijst, haast. Makreel, baars, zalmbaars, baarsmakreelzalm, baarsmakreelzalmbaars, de permutaties waren oneindig, en de buiken waren rond en tevreden toen men aan het eind van de avond bulderend als matrozen naar buiten tolde. De baas was tevreden, de kas was gespekt, het spek was gekast en de baas was gespekkast en legde zijn houten klompen op de hydraulische deskunit die zijn broertje, een buitenaards-wezensymathisant, voor hem uit de beruchte kosmische grabbelton in de wacht had weten te slepen. Ondertussen stond manneke brrr wat is het koud aan de andere kant van de steeg zijn sigaretje te roken en te vloeken dat het een jewelste was en verstoorde zo ietwat de rust in zijn buurt. Maar dat was hij gewend, dat deed hij wel vaker. Hij trok zich er niets van aan.