de dood van Plato

Een man
een kar
een hanenkraai

een dag
een strand
een vuurballon

Rood zand en hete voeten
de raderen kraken onder de golfslag
Rotstekeningen, tegen in het wand
gestane schaduw

Plato! Inboorling!
de rots van je trots zit los en roetsj!
Maar zuiver zijn je zonden, en eeuwig je vergane glorie.

Waarom vraagt het draagvlak
Als het aas in de kaas-trap
naar aandacht?

Wat draagt het draagvlak
als het vraagt van zijn taak
het te benaderen?

Bloed vloeit door de aderen
daden roeien met riemen van vaderen
kinderen komen, ademen, waden
door de winter en smelten met hun hitte
de sneeuw op de eenzame kerstmis.

Ik zie sneeuw achter een gordijn dat dikker is dan mijn huid.

stormen komen, toorsten doven
ik blijf boven.