Dreft

- Doet het daar dan nog wat aan af? vraagt Berend aan Ans.
- Jazeker, dat heeft met de aardappels te maken. Die worden er vet van.
- So? Ik hou van vettige aardappels. Ook van vettige groenten. Dat is gezond, bovendien.
- Waar haal je dat nou vandaan? Je hart is ook maar een mens, Berend. Niet alles wat jij leest is waar, of goed voor je. Je moet voelen, leren. Voelen leren.
- Ik voel niet? Mens, jij bent een ongevoelige klomp steen, vergeleken met mij! Kijk dan waar ik naar luister, wat voor muziek ik draai! Ik ben ontzettend gevoelig!
- Gevoel zit niet alleen in je... in je muzieksmaak, Berend. Ik heb gevoel in mijn hersens. Ik kan voelend denken. Dat is heel wat meer waard op het grote geheel.
- Voelend denken.. mens, wat bazel je nou weer? Wie heeft daar ooit van gehoord? Ik ben gewoon een gevoelsmens, en jij niet!
- Dat neemt niet weg dat je niet die pan met dit soort goedkoop spul moet afwassen. Ik moet er ook van meeeten.
- goed goed, ik koop wel wat anders. Wat raad je aan?
- Dreft, zou ik doen. Gewone Dreft.
- En je denkt echt dat dat beter is?
- Ik weet het wel zeker.
- Goed, als ik m'n Ansje ermee gelukkig maak, koopt Berendje wel een flesje Dreft.
- Oh Berend, wat ben je toch lief.
Berend gaat de deur uit en koopt een kroket en drinkt een paar biertjes bij het cafe om de hoek. Hij vergeet de Dreft en een huishoudelijke ruzie volgt.