Lang heb ik geen echte mensen leren kennen. Ik heb ze afgezworen. Het gaat me goed af, met ze kennis te maken, maar minder om het met ze te onderhouden. Het is een leven, geheel ingericht op het eigen beleven. Of het een kunstenaarsleven is weet ik niet - hoe dan ook wel, maar is dit nodig, om als kunstenaar te leven? Of zijn er ook mogelijkhieden, met mensen om te gaan, zonder dat dit pijn doet, een last is, iets is om te doorstaan, en er dan weer vanaf te zijn?
het hangt af van het soort mensen, het type, of de mens je ligt.
Wie ligt me? Wat ligt me? Dat moet ik uitvinden, voor mijn eigen gezondheid.
Teller
No comments:
Post a Comment