De woestenij brengt kreten voort
verstard in ijle lucht
verstoten van de hemelpoort
kom jij bij mij terug

ik ben je spelonk, je vleermuis
mijn ogen rood en hard
jij bent mijn reageerbuis
jouw ogen zijn verstard

Maar ik geef niet om wat je ziet
als je naar buiten tuurt
het grote onrecht, het verdriet
dat bij jou binnen gluurt.

Maar lost op in je hart dat grillt
dat kookt en braadt en brandt
al het vlees dat in je kuip
kruipt, knaagt aan je verstand.