De dromen komen uit een duister geslacht
de tranen zweven boven de wolken van macht
de ramen zijn zwart
zij is vertrokken
altijd voor eeuwig ontroostbaar verteren
knagende magen van leer
de tanden des tijds doen me denken
maar in godnaam aan wat?
Mijn leven spint, mijn ziel weeft
mijn blik schiet in het rond
het geluk lacht me toe in de spiegel
aan de andere kant van de deur.
rond de rijkwijdte van de vuurdoop
sleurt de hete adem van de wanhoop
me mee op zijn zieke ros
schuimbekkend door het wervelende onheil
Teller
No comments:
Post a Comment