De bakens breken, rotsen splijten
overvloed aan harde feiten
kronen, wanen, dromen, lagen,
woordenvloed verwoed gedragen
op de steile helling staan
brekend als de wind
over de trotse hoofden
van op drift geraakt wasdom
ratelende slangenkreten
mengen zich in de wind
schudden mij af op een rots
de naam van mijn naam
Vooralsnog vloedt het rood
om mij heen aan het eind
twee Adelaars en een baken
het voortouw neemt me in handen.
Teller
No comments:
Post a Comment