Ze kwam uit het keukenraam
Haar haar was vluchtig gewassen
En rook naar mijn drama
Haar zang was versteend in
duizend stukjes geslagen
de viool van het leven
was geen Stradivarius
en werd niet bespeeld
door lenige vingers
Slechts in betonnen kloven
Stond water
In de maan zat een gat
Dat me riep
Oh jee zei hij
Het is zover oh jee
De maan met zijn zwarte vogels
Kraalogen, dode beesten
Niets wetend en slecht
De maan is dood
Op zijn troon.

No comments:
Post a Comment