Alles behalve een madeliefje en ook nog een madeliefje

Het leed was geschied, en nog voordat iemand, laat staan de jonge schrijver, die toch dom en blind was en ook doof, er erg in had, was het dorpje tot gruis vergaan. WAT STOM ZEG! zeg je misschien, maar dan had je wel FOKKING ONGELIJK! en was je ook bovendien een fokkimg STOM ZWIJN! Begrepen? NIEMAND, immers, spreekt mij tegen, als het op paardebloemen aankomt, en al HELEMAAL niet wanneer het MADELIEFJES betreft.
Zo, in die sfeer enigszins vertoefde de dag en verstreek hij en de bloemetjes en de bijtjes MADE LOVE all night long. En hoe die fokking kankertaal nou weer in dit RAZENDSNELLE vertoog geslopen was wist ik ook niet, verdomme. VLOEKEN schaadt de gezondheid en Leonidas bonbons zijn GRUWELIJK, om niet te zeggen AKELIG lekker. Over STRUKTUUR gesproken hebbende en over HAAT, en over GASTARBEID in het BELOOFDE LAND, verdwenen de wolken omdat ik ze uit de Hemel KICKTE. HAHAHAAAAAAAAAAA! Wat een belachelijk TENTENKAMP heb ik nou weer geschapen. Ik ben het dan ook AB-SO-LUUT niet met het bestaan ervan eens, en neem me ten stelligste voor het ongedaan te maken. ONDERTUSSEN tsjilpt het onverstoord door in de bosjes, en weet ik niet wat het er nog allemaal voor VUNZIGHEDEN bij te pas brengt. Met dat soort dingen laat deze schrijver zich niet in, gelukkig voor zijn lezers. ANDERS zouden ze zich maar verliezen in hele poelen van lichaamssappen zonder dat daar nou in het bijzonder enige vluchteling mee wordt geholpen of dat er verder een of ander LEED uit de wereld verdwijnt. KUKELEKUUUUUU! beweert plotseling een zeker HAAN, maar wordt onmiddelijk afgebekt door een duitse hoen die aldus spreekt: TSJERP-DETSJIIIIIRP! en plots ging het verhaal over iets heel anders dan dat kruispunt in het smerigste deel van de stad waar de nietsvermoedende, doch eeuwigheden overpeinzende wandelaar SNOEI-HARD door een tram uit zijn voegen werd gerukt, zonder dat dat mij een BIET interesseerde. En dan hebben we het niet over de BEAT, want die ging RAM-BAM-BENK! KLANGELANGELANG-KLA-BRAZAAACK! En het madeliefje was roze met geel en boog o-zo vredig onder de storm.

[Terschelling, 1999]