zweemnacht

Ah, de trammelant van een stoorzender in een ongerept woud van verderf. Het OK-en van een schimmenspel in het transdimentionele cinemacomplex bovenop de berg van technologisch onderricht. Het krankjoreme van het zinnige, het stoppelbaardmoeras van een doodleuk kompaantje in het wegversperringsgebied. Nimmer kwam de leeuwerik totaan de nachtegaal, maar de pracht en praal van haar stemgeluid weerklonk in vergelijkbare domeinen door en gouden ringen strengelden zich ook om haar staart, en zo was een ras geboren, een legende, een mythe en een vergeten geschiedenis, die zij deelden en waardoor het mogelijk was te spreken van muziek, zonder deze te horen.
Dwazen en koningen en ruiters reden de zon tegemoet, de zondvloed voorbij en de regendampen stijgend van de grasdistels kwamen tot leven aan hun voeten, hun hoeven en roestten hun ijzers om het geheel het gevoel van 'authentiek' mee te geven voor bij de hemelpoort, waar de picknick gepland was. Zonder roest aan je hoefijzers kan je niet aankomen bij die verweerde openbaring, en dat wist de voorzienigheid maar al te goed. In het ongewisse van deze overwegingen stormden de paarden en hun ruiters voort door de dorder geworden en weer opgebloeide vlakte, en passeerden meren en schepselen in die meren die het daglicht niet verdragen konden, en die zich onder rotsen verborgen hielden tot het maanschijnsel op de varens boven de oevers uitspande als een onzichtbaar net dat al het zichtbare wikkelt in een kristallen doorschijnendheid, waardoor zels het slechte zich durft te tonen, bevrijd van de vrees voor het eigene, het blijvende, het steeds grimmig wachtende donkere, de reptielenstaart in de geest die voortleeft, en als alles terugschreeuwt naar de maan glimlacht zij want het is haar te doen om die aandacht, dat stenen monster, dat heerst over de jachtvelden van welleer, de spijt en de pijn van het onongedaanmaakbare, het onaanraakbare dat onze maag roert als het daglicht vervaagt en de stenen trappen van het leven in hun schrijnenden weerbarstigheid naar boven kronkelen voor ons ontmaskerde geestesoog.