Aan de doofpot geluisterd

Er was eens een paard in de skilift en toen was het aan het regenen, dikke langzame droppen op het plexiglas en de paardebek keek zeggingsloos naar buiten, toen de bomen voorlangs gleden en hij zijn afdaling anticiperend op zijn dooie akkertje niets zat te doen, denken of ook maar vermoeden, hij was gewoon een vaag beeld in iemands hoofd die een beeld is in iemands hoofd die nu een beeld heeft van zichzelf - en de dikke droppels regenden Dik Trom op zijn bolle buikje en sloegen hem termaals drie keer in 's gelaats. Zo kwam hij op de zwarte tegels terecht, en stierf een onnodig doodje, nog voor dat hij zijn croissantje had kunnen verorberen. De garnalen dfie avond smaakten Mietje niet, al wist zen van niks over Dik Troms duistere doodslot want er werd alleen maar over gefluisterd in de doofpot.