Zijn liefde komt in grote schepen
stomers, oceanenvreters
Armada's breken door de einder
Zon verzuipt in rode wijn.
Tafelbergen stapelwolken,
kraken, breken draaien, kolken
razend in het schuim, de schipper
klieft de klippen dwars op schuin.
Zijn pruimtabak, zijn trots is rauw
kauwend, handen ruig van touw
en hout doorvorst met zout
zijn trouw is vast als rots.
Zee o dorstig vorstendom
Jouw golven voor jouw wolvenjong
jouw baren in de maneschijn
je klare reine water.
1 comment:
****************::*******************
Post a Comment