vacant lot

Het leven is een schorpioen voor haar

de raadsels rijgen aan haar haar

terstond verstomt de morgenstond

terdege ruist haar borst en mond

kom maar, kom alles in de lucht

het water, klotsend op de vlucht

de aarde, vuur verzengt de planten

achter, voor, aan alle kanten.

Rede, rammelend als houten wielen

beden, smekend, rauwe knieen
ik kom hier in alle staten
zeewind, wier en kale graten

Strekkend op de norse platen
norse kusten, kwade waters
ik ben hier, ik ruik de adem
strek me uit in duistere baden.

Kom maar met me, trek me voort
doe me eens en twee keer voor
kemel in de avondzon
deel wat hier heeft plaatsgevonden

trek me terug, eigen weerd
eigen haard, eigen eer
steeds weer demster, grof van korrel
gitzwart pek komt opgeborreld.

Niemand weet deze plaats
ik ken hem al sinds ik besta
de rede valt, de beker staat
tree na tree na tree vergaat

op de kost, voor de tast
redelijke meetlat past
krijgerstronie, kale bast
rafel-vlag rukt aan de mast.