De trage, verstrekkende gevolgen
van het wenende gras in de waarheid
van het rimpelend stilzwijgen
vleien zich langs mijn vlot
De avondwind steekt op
de ramen zwart, het schip hol
vuur en bier, gebraden adem
koortsachtig zeemanslied
Wolven in een ander woud
met dennenheuvels zonder einder
ze laven zich aan mijn melk
Korinthische wanen en zuilen
geoliede tempels
wortelen zich in mijn weerbarst
No comments:
Post a Comment