Evenbeeld, treed nader!
Wilgen, hangend boven de zandbak
we zitten in het donker
naast elkaar
Je sjaal verhult de kou in mij
de twijfel in mijn borst
de twijfel die bevriest
ik ben van jou
We gaan verder, later zal het sneeuwen
voor ons zeg jij lachend
een silhouet passeert
verdwijnt in de nacht
De wijn wacht op tafel
naast de witte kelken
Ik sluit de gordijnen
en lees je blik
2 comments:
Lieve Jacques,
Er is een dichter in je opgestaan.
Ps
Die van binnen dingen doet die iedereen ziet!
Post a Comment