Over wegen en paden ga ik maar overweeg zijn het wel paden of baan ik ze ter plekke om te baden in het weten van mn eigen wereld – een geheime wereld van het pure zijn gewortend in de vork van corext en mn brein?
Het is me eigen om mn hoogste waarheid te verzwijgen Daarvoor is er teveel pijn en lijden mee gepaard om levers voor de gein erin mee te krijgen. De inwijding ligt in in het wezen van de krijger – niet de heilige. Een leven voor vrijheid in veiligheid, levert het gevaar op dat je aan de ware vrijheid juist voobijgaat Daarom zoek ik het gevaar op en beschouw de vrijheid een bijzaak. Ik zorg er voor dat als de weg me vind ik hem weer krijtraak. Mij maak je niet wijs dat wat ik weet de waarheid is, tenzij daartoe ervaring leidt, of leidt te geloven. Tenzij ik het te boven kan komen zal ik een waarheid nooit geloven.
Dit zijn woorden om aan te ruiken voor de blinden en de doven
Hij die ziet ziet niet met ogen maar de zilveren ster daarboven
En zo zijn er meer metaforen om het licht te doven.
De waarheid is niet in wat je krijgt maar dat wat je verovert.
Voort en voor gaat de wagen met goud over de woeste wegen door het wilde woud.
Rovers te over maar de koetsenier geeft zich niet over.
Aan het eind is al het goud gerooft maar kan de man toveren.
En kiest hij ervoor geen goud te creeeren maar een nieuwe bende rovers.
Filosofen zijn de grootste rovers, zij stelen het leven, en geven hun ziel daarvoor in ruil – in de nacht van de wereld kijken ze op je neer als uilen – die niet zijn wat ze lijken – en vreten je op als muizen.
Een wolf in schaapskleren met het hart van een herder – brengt je verder en verder – over wegen en paden maar overweeg wel zijn het wel paden ze worden smaller met muren het worden stegen en je krijgt buren...
No comments:
Post a Comment