Grootheidswaanzin waait als een woestijnwind
door de legertenten, zeil dat wappert
fundamenten, dunne palen, blinken ongewild
in de koude zon

Eens groeit ergens een cactus, en dat steeds weer
en kevers wonen daar, levens lang
culturen gaan aan het niets voorbij
in de koude zon

fervente tegenwerkers, schouders strak omhoog
nek vol kramp en geknepen billen
radicale afzwaaiers, als het maar schrijnt
in de koude zon

Totalitair regime, glinsterende paleizen
Dat stoeltje bij de haard
waar de leider zich toont met zijn vrienden
in het warme licht