Eens groeiden hier bomen
Weet u nog?
Het was
Zomer.
Nu, Winter,
De bladeren
Heb ik verzameld en
Verbrand in mijn oven
Nog altijd rijzen
Brede stammen
Vol zelfvergiffenis
Boven de daken
Ze leefden hier
Toen ik nog dood was
Als oude helden
Op papier
Zo zie ik ze aan
Met triest gezicht
De wind hoor ik suizen
Ergens ver weg
Hier is een stilte
In een cirkel gesloten
Mijn hart danst wild
En beukt op de randen
Ik weet iemand hoort het
En die iemand die ken ik
Wel eens zien lopen
Tegen de wind
Monday, February 21, 2011
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Blog Archive
-
▼
2011
(127)
-
▼
February
(32)
- nederig kneden
- Gladiator
- Oom Dagobert
- no things
- IJsdroom
- ramshoorn
- Maanverlichte vlakte
- "XVI"
- 6:00
- Balder
- Recht
- middaguur
- dit pad
- waar het gebeurt
- Tijdsbeeld
- Killer demon
- anima 3
- Belangrijke Papieren
- Verveeld door Vergilius
- Tsja
- flauw
- Anima 2
- Een tekening in hetzelfde dagboek uit de lente van...
- Anima 1
- Zodiak-zoon
- de zee die geeft, de zee die neemt
- croissantje
- pijl in mijn koker
- kerfsteen
- Grootheidswaanzin waait als een woestijnwinddoor d...
- overlev(er)ing
- Bootsman zonder crew
-
▼
February
(32)

No comments:
Post a Comment