R:3

Dit is alles. Het grote regenwoud. De oerberg en de eenzaamheid. Het boek der geschrevenheid staat gebeiteld in het leven. Een cactus staart rood naar het hemelse, de hemelzee, de starende sterren staan alleen verbijtend de stilte, het geraas in hun binnenste dat al het andere verstomt. Dit alles begint nergens en eindigt overal, verdoemd en vermaand en verbloemd en van gedaante verwisselend, eeuwig weerom als de maan boven het meer steeds weer anders liefheeft, steeds mooier haar vluchtige deugden uitstrooit en zich verstopt. Zo mooi scheen het weer, toen ik geen wolken zag - zo akelig is het nu, onder de rokende vulkaan. Dus hiervandaan, Piet - uit dit oord, waar de aarde woest is en de hemel ledig.