'Wat is gebeurd?'
'Het gene. De daad.'
'Je bedoeld de daad aan gene zijde?'
'Juist. Jij snapt het.'
'Maar wat snap ik dan? Precies?'
'Uhm' - hierop moest de dader even pauzeren. Hij nam een slok van zijn thee. Hij slikte 'klok!' wat de Aandrager mateloos irriteerde. Zwijgend verbeet die zich totdat de hevigste golf emotie was weggeebt. 'Dus? Heb je het bedacht?' kon hij alsnog niet laten te snerpen.
De dader was zich kennelijk van geen kwaad bewust, want hij keek met verbaasde, kinderlijk ronde ogen op van zijn brouwstelje.
'Eh, nou, ja, het is eigenlij wel duidelijk toch?' veroverde hij zich zijn trots. Kameraadschap maakte wat plaats voor superioriteit.
'Dat zal best. Is er dan iets anders dat je belet het me uit de doeken te doen?'
'Gast, je zei zelf net 'aan gene zijde'.
Hierop was de aandrager even stil. 'Ja, maar dat was nogal algemeen.'
'Nou, er zijn niet zo heel veel dingen aan gene zijde.'
'Niet?'
'Nee. Volgens mij allen de liefde.'
'AAahhh. Aha.'
'Ja.'
'Vet. Maar hmm. Maar liefde waarvoor?'
'Ja, gaap, voor diegene die ik liefheb.'
'Diegene, dus niet datgene?' hierbij wierp de Aandrager de Dader een samenzweerderige blik toe.'
'Nee, datgene is alleen maar mogelijk als er een diegene is.'
De aandrager knikte hierop, tevreden met dit inzicht. 'vet. Wil je nog wat wijn?'
'ja, doe maar. Hij is wel erg lekker.'
Samenzweerderig glimlachend schonk de aandrager twee glazen keurig net geen tweederde vol. Hij hief het glas. 'Proost!'
'Proost. Op het nieuwe jaar.'
'Aan gene zijde.'
Schalks glimmend nam de Dader hierop een slok.

No comments:
Post a Comment