Voor de laatste maal liep Harrie langs de lange, donkere rivier.
"Al waart ge rood als bloed, stroom, duisterder en snoder dan op dit moment in mijn ogen
was ge alleen op dat moment rivier
op dat moment, waarop u mij mijn hart afnam."
De rivier ruiste de leegte vol met haar oneindige aanwezigheid.
Zij veranderde als een kat haar haren of een slang zijn huid haar ziel langs de oever onder Harrie's voeten.
[daboek maart 2001]
Monday, December 29, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Blog Archive
-
▼
2008
(45)
-
▼
December
(16)
- met een drankje en een fluitconcert
- zijn huid haar ziel
- sprekend zwijgen
- dat wat
- schoon schip
- echo's van de val
- linksliggend bootje
- Tijd voor een ademtocht
- Op het nieuwe jaar
- de dader dronk thee
- langzaam op stoom
- greyhound
- geheimen die liever zwijgen
- Spot niet met vuur
- In een ruimte: De Vertwijfeling
- het oppakken van de draad
-
▼
December
(16)

No comments:
Post a Comment