Het goud vloeit als honing door de darmen van de kosmos.
"Wat kost dat mos?" grapte de tovenaar tegen de bakker, wijzend op een stapeltje derrie.
"Dat MOS, heer tovenaar, kost, met uw welnemen, uw leven en dan van uw papagaai."
"Nou laat dan maar en dank je feestelijk" zei de tovenaar en schopte nog even tegen het karakter dat al uit de roman was verdwenen en dus nu wel heeel zielig was.
"Hahahahahaha" schaterde de papagaai van de tovenaar vol uitgelaten sadisme en het vergeten karakter snikte het uit en verdween in de blubber.
"Bah, wat een vunzige dood" sprak de tovenaar."
"Wat een oen" sprak de papagaai.
"Ja," beaamde de tovenaar en samen ontstaken zij in een enorme bulderende lachbui die de bakker ontzettend intimideerde
zonder dat hij dat kenbaar maakte aan de buitenwereld, echter, de tovenaar had het door en knipte in zijn vingers plots de hielarieteit afbrekend als een twijgje in de zon.
No comments:
Post a Comment