Het is misschien ietwat onorthodox, maar dit stukje poezie van de heer N Euzelaar heeft toch zijn waarde als nisje in een ontembaar landschap van zaligmakerij.

In deze toko pleegde mening mens seppoekoe,
kamikazepiloten zonder doekoe en zonder een toekomst,
hoe komt het dat wat iemand toekomt om de hoek komt geboekt?
Hoe goed je ook zoekt, hoelahoept met voetjes van de vloer,

de zulu zoekt in je zelf, je rechterersenhelft sluit kort met je plexus
en je cordiale meridianen je gekte waant zich zinnig en
integreert je in de kinderkamer in je cranium,
van de initiale varanen via gezapige stadia

van zich sapiens wanende primaten en makaken
via apen naapende braaf grazende schapen
naar de laatse fase quasi democratische staten
waar reklame aast op slaven van wazige moralen.

etc.