In een ruimte waren verzameld: De Ridder van Aarde, de Koningin van Aarde en de Juiste Maat.
De Ridder opende de vergadering door zijn gouden pentakel op de houten tafel te leggen en de anderen bevestigend aan te kijken. De Koningin legde ook haar munt op tafel en vouwde haar handen. Beide keken naar de Juiste Maat. Die stond op, en spreidde zijn armen.
'Het grote werk dat voor ons ligt', sprak hij met beheerste stem, 'moet in rust worden aangevangen. Het doel ervan is niet om het vlug te hebben volbracht. Als dat gebeurt, ookal stemt het succes ons in vreugde, dan hebben we gefaald. We moeten langzaam op gang komen, en het liefst de kleine fouten die zich als mogelijkheid aandienen, op een goed bewaakt moment een kleine gelegenheid bieden.
De Ridder en de Koningin knikten, dit was geen nieuws voor hen. Ze waren allang blij dat de trein nu in beweging was gekomen, al toefde hij nog zo traag. Voor het stabiele verloop van de reis zouden zij wel zorg dragen.
2 comments:
Ha Jakob, Mooi stuk! De Juiste Maat die zijn armen spreidt. Dat moet wel de juiste man (vrouw?) op het juiste moment zijn, hij (zij?) die kleine gelegenheid aan kleine fouten biedt. Ik hou ook erg van treinoverleg, dat maakt de reis spannend. Liefs.
Dank je. En ja, de juiste maat is misschien wel een vrouw. De tarotkaart die zo heet eigenlijk wel, de egyptische godin Maat. Goed punt.
Post a Comment