Tuesday, January 27, 2009

basta

Een roos zo rood
dat hij bloedt
een wapen zo echt
dat het pijn voelt
een kamer zo ruim
dat hij het middel
van de wereld
in mijn drinkgelach siert

Tot achterin de bus
loop ik met de intentie
dat ik aankom

ik haal de tweede ster
van het firmament

tot slot
is er zand.



4 comments:

Anonymous said...

Hey Jacques, sorry voor de frikkerigheid (de juf is frikkerig), maar in je mooie gedicht ontbreekt een t na bloed en dat doet mijn leraressenhart bloeden . ik kom net van school, vandaar.
Je schrijft veel, waar gaat het heen?
Liefs

akkerblakeraar said...

Ik zag het net ja. Thanks.

Wat bedoel je precies met Waar gaat het heen?

Anonymous said...

Ah, goeie vraag, als antwoord op mijn vraag, die weer opkwam aan de hand van vragen.
Te veel vragen?
Beter zoeken we naar antwoorden (dit is, heb ik in Onze Taal gelezen, een nieuwe constructie die vooral door jongeren wordt gebruikt. Beter blijven we op de hoogte).
Ik denk dat ik met mijn vraag zoiets bedoelde als: hoe veel sterren heeft het firmament, hoeveel zand is er tot slot in de woestijn? How many roads etc.
Vond t een mooi gedicht, ondanks de gruwelijke spelfoud.
Liefs!

akkerblakeraar said...

"Can you tell me where we're heading / Lincoln Countyroad or armaggeddon?"

Zand is er oneindig, teveel... maar sterren niet, elke ster telt.

Teller

HTML hit counter - Quick-counter.net