Hanengekraai. Hetzelfde vuur brandt. De tegenstrijd zit erop, de ochtendlucht kleurt. Als de vogels hun nesten verlaten schemert de zon brandend langs de randen van de blaadjes.
Ik weet niet wie deze tijd beheerst - ik weet niets.
Ik begrijp alleen dat er een doel nodig is om vooruit te komen.
Het land is sappig onder de voeten van mijn verbeelding. Druiven, wijnranken -
de heuvels glooien en de zon schijnt door het witte zijde
het bed is opgemaakt en ik neem een bad in de marmeren ruimte.
Als er ooit een begin was van dit verhaal, dan was het toen.
Een vriendschap brak af, een duisternis brak aan
maar dat wist ik toen niet
ik ontdekte alleen maar de kunst
en ik droomde alleen van de liefde.
Teller
2 comments:
erg mooi!
dank je!
Post a Comment