1:13

En de Heere sprak tot mij: Geel zal je worden, en groen van jaloezie - en paars van woede;
Ja waarlijk een regenboog van nijd en andere afgrondelijke sentimenten zal zich over jou uitspannen, voordat je zal ontwaken in het goud van mijn hart.
En ik begreep de Heere niet, en ik zei: grom!
En de Heere zweeg.

En na verloop van tijd fluisterde de Heere in mijn oor:
Ja mijn zoon, het is zo, dat alles zich tegen je heeft gekeerd.
en de vogels vlogen op van hun takken en krasten, dit waren de raven in het veld.
En de zon was bleek en verschool zich, en wolken trokken over de velden.
En de Heere zweeg weer. En het duurde honderd jaren voor hij weer sprak,
en toen lag ik al stil in mijn stee, want ik was vergeten, dat dingen nog leefden.
en dat de wereld nog niet vergaan was zoals hij was gestorven in mijn hart.
En de Heere sprak toen: Ontwaak, mijn zoon. De heldere morgen is hier: de beek
kabbelt en klatert muziekvol van de berg, en de stammen breken met hun wortels
door de koele stenen bij de bedding
en alles vermengt en verheugt
zich en jij zal je verheugen, deel te zijn van dit vermengen en verheugen.
En ik stond op en kraakte en geeuwde, want de morgen was gekomen.