Tandenborstel des Tijds

Ze kwam bij het etalageraam staan
ook zij, nu was iedereen er
en keek uit op de buit
die ik verworven had
in mijn babywagen

Mijn hagelwitte ik
mijn tandeborstel des tijds
poetsend het vuil der eeuwen
wassend het donkere glas
brandend vergeeld perkament

Dit gruis hier was ooit
iets anders dan niets
dit poeder, dit stofje dit buskruit
dit middel tot iets was ooit
een verschijning van iets anders.