Tuesday, June 21, 2011
1:4
En zo kwam de Heere tot de zoon en de zoon tot de Heere: in bevelen die als daden schalden. Dalen beefde op hun grondvesten en bergen spuwden vuur. Dit was eindig, en de Zon slokte het op. Geen mens die overbleef durfde zich te herinneren, wat er voorgevallen was. Er was er slechts één, die door de herinnering overweldigd werd, als door een rover in het bos die hem in zijn slaap overviel. En dit was nu juist Hein, die goed in varen was. Zo kwam het dat God de zeeen veroverde en de kanalen beheerste, havens uitademde en steden leven inblies. En zo kwam het dat het nageslacht van Hein koningen voortbracht, die hun weelde deelden met het vragende volk. En het volk leerde en baadde in de glorie van Heins God, en permitteerde zich een grote weegschaal, welke men vulde met goud aan de linkerzij, en aan de rechterzij zichzelf maat gaf aan het Goud. En zo kwam het, dat de dikste mens werd uitverkoren om te worden geofferd naar God, die zich in walging afkeerde. En zo was het volk Gods verloren.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Blog Archive
-
▼
2011
(127)
-
▼
June
(32)
- 3:12
- 4:14
- He stadje
- the holy handshake
- Nederland
- 1:4
- 1:3
- 2:8
- 3:1
- 1:2
- 1:7
- 2:2
- 2.1
- 1:14
- 1:13
- illogical algorythm
- recept van de dag
- stoffer en blik op stof
- Een geschiedenis van niets
- Arnold Van Akkeren
- Kever over de Regenboog
- naar A. Adler
- (Martin) Heidegger
- Traum B
- beek en huis
- breeduit goud stiers gegeeld
- onmogelijke openingszin
- len is
- strak trek de ochtend
- Tandenborstel des Tijds
- spekvet gistmolen
- conversations with rip van wilke
-
▼
June
(32)

No comments:
Post a Comment