Onderhandelingen

En de Heere zei tot Caesar: gij zult niet doden!
En Caesar grijnsde bij deze ingeving. En hij hief zijn zwaard en strekte het richting de horizon, waar de barbaarse horden het stof deden opwaaien in de rode morgenzon.
En zijn ruiters stoven in galop zijn gebaar achterna. En Caesar was de eerste die de barbaren bereikte, en hij houwde in op hun ongehelmde hoofden, en kliefde er drie, vier, vijf, tien, twaalf, achttien, twintig, dertig... tot zijn gezicht vol was van bloed. En hij trok aan de teugels zodat zijn paard stijgerde, en slaakte een rauwe kreet. En de stem van de Heere weerklonk in zijn geest: Gij leeft bij het zwaard, gij sterft bij het zwaard. En Caesar grijnsde bij deze ingeving. En even vroeg hij zich af; hoe zou ik sterven? Met een vrouw aan mijn zij, in mijn bed op mijn landgoed? En hij sidderde. En hij bad tot Jupiter, hem dat niet aan te doen. En hij gaf zijn paard te sporen, en reed dwars door de linies van barbaren heen en kliefde nog zeven schedels. En toen was de strijd gestreden, en Caesars leger trok voort Europa in, op jacht naar nieuwe glorie.

En Jupiter klopte aan bij de Heere, en de Heere opende zijn deur. 'Neem plaats' zei de Heere, en Jupiter zocht naar een geschikte zetel, maar zag slechts krukjes. 'Nee dank. ik sta wel'
'Ook goed', zei de Heere en nam plaats in zijn troon. 'Wat kan ik voor je betekenen?'
'Ik hoorde dat U mijn hogepriester lastigvalt met uw geboden. Wilt u hier mee ophouden? Hij is nodig voor mijn strijd.'
'Ik val niemand lastig! sprak de Heere. Ik verlicht slechts!'
'Hoe dan ook, ik vraag u ermee op te houden. De belangen zijn groot.
'Daarom juist is het mijn plicht wijsheid in te fluisteren.'
'Goed, ik vraag het u als een gunst. Wilt u mijn pontifex alstublieft niets meer influisteren?'
'Een gunst? En wat ben je bereid daar tegenover te stellen?'
'Daar heb ik over nagedacht. Ik ben bereid om, zodra de strijd om Europa gestreden is en Rome de barbaren overheerst, een pact met u te sluiten met betrekking tot de erfenis van Rome, dat ten onder zal gaan in haar huidige gestalte. U zult aandelen hebben in het voortduren van het rijk.'
De Heere trok zijn wenkbrouwen op. 'Dit komt hoogst onverwacht, Heer Jupiter. Ik had niet gedacht dat u bereid zou zijn mij te betrekken in uw plannen. Er zit een adder onder het gras, naar ik veronderstel?'
'Adders leven nou eenmaal in het gras. Het is niet aan mij daar iets aan te doen. U kunt daarvoor terecht bij Ceres.
'Ach, hoe handig, zo'n polythesitisch mechaniek. Ik ben overal zelf voor verantwoordelijk.'
'Niet meer als u ingaat op mijn voorstel. Dan zult u ook kunnen delegeren. Wie weet zullen de veroveringen van mijn hogepriester u nog goed uitkomen.'
'Wie weet.... goed. Ik zal hem. zolang hij leeft, met rust laten.'
'Mooi. Dan neem ik contact op zodra het rijk barsten begint te vertonen.'

En de Heeren schudden elkaar de hand.