Zevenmijls Harrie banjerde door de prairie. Gadverdarrie, dacht hij, ik krijg toch geen berrie-berrie? Maar helaas, het was al te laat voor ijdele overpeinzingen, en tijd voor een stevige douche.
Harrie zocht naar een palm met een douche-kokos, en vond er bovendien één. Zo gepiept, als een kind in de was. Nagenoeg elk insect dat op Harries overheerlijk huidje aasde werd weggespoeld door de overvloedige stort van likwieden.
Nog meer! schreeuwde het schemerende publiek in extase - Nog meer oeverloosheid! Nog meer onzin!
Tegen een dergelijke overwacht weigerde Harrie het op te nemen zonder UV bescherming. Hij wist wel beter sinds zijn scheikundeleraar eens de nadelige bijverschijnselen van een gebroken jukbeen op Harries donzige vacht had geprojecteerd. Dus, om het maar obrupt te zeggen, Harrie maakte een eind aan zijn plotselinge aanwezigheid en werd een kokosnoot.
Het rare hieraan was dat hij niet leek op een kokosnoo, nee, integendeel, hij leek veel meer op een citrusvrucht naar keuze, of desnoods, als we toch moeilijk doen, op zevenmijls Harrie. Dat is best, juiste lezer, Zevenmijls Harrie zat in de penarie als een rastafari zonder juanmari. Een kokosnoot zijnde en zich een kokosnoot voelende echter, van hart tot nieren en in top en teen, besloot Harrie het op z'n gemakkie te doen en dankbaar gebruik te maken van de penibele situasie.
het was Harrie, die zijn geweten met deze afgrijselijke schanddaad had bezoedeld. Hij moet het geweest zijn. Wie anders? Toegeven, Harrie had in het verleden ook een niet gering aantal schurkenstreken begaan, maar gezien de omstandigheden, een lantaarnpaal en een halfopgegeten baksteen, stond het voor iedereen als een paal boven water dat Harrie de schuldige was. Nu zat hij in Burger ransheerlijk te smullen van het aantebuitengaanbare. De prijs was dan ook niet gering. Harrie keek naar buiten, en juist op datzelfde moment liep er een mens langs. Enkele kokhalzingen later was het gebeurd: Harrie was binnenstebuiten. Meteen schoten enkele paractische bezwaren hiervan door izjn hoofd, alsof het staakt het vuren vlaggetje met het pleisterwerk van Harries schedel was afgebladderd.
[1998 Kfar Giladi]

No comments:
Post a Comment