Ik sprak de schedel

Wie ben jij?
vroeg de onbekende
aan de strijder.

Ik ben gelauwerd,
geprezen en
ik weet niet waarom.

Wat kom je doen?

Ik kom zoeken
naar onbetreden oorden.

Waarom denk je
dat ik je daarbij helpen kan?

Dat denk ik niet. Dat weet ik.
Al geruime tijd.

Wat zal je doen als
ik je meeneem en loslaat?

Ik zal vallen tot er vleugels
aan mijn schouders groeien,
en dan zal ik zweven,
tot ik besluit weg te vliegen
van de gloed van het wapengekletter.

Geef je het op?

De strijd
heeft mij opgegeven,
maar gespaard.

Waarom?

Omdat de sikkel van de nieuwe maan zich
om mij sloot toen ik met het mes
aan de loop van mijn geweer inhakte
op de buik en de borst van de zwangere vrouw.

Ken je jezelf?

Nee. Wie bent u?

Men noemt mij de Schedel en ik bewaak de grenzen.

Bent u geboren?

Ik was en ben waar ik zal zijn.

Gelooft u?

Ik zie.

Wat ziet u?

Ik zie slangen kronkelen langs jouw ruggegraat.

Wat betekent dat?

Voor mij betekent dat dat er slangen langs je ruggegraat kronkelen.
Voor jou betekent het waarschijnlijk dat je leeft.






[1998, Kfar Giladi]